Yurdumuz 1941 yılında Ankara’da toplanan 1. Türk Coğrafya Kongresi’nde, 7 coğrafi bölge ve 21 bölüme ayrılmıştır. Dört bölgemiz komşu olduğu denizin adını almıştır. (Karadeniz, Marmara, Ege ve Akdeniz Bölgeleri) Diğer üç bölgemiz Anadolu’da bulunduğu konuma göre adlandırılmıştır. (İç - Orta Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri İçAnadolu Bölgesi Fizikî Haritası, bu bölgenin Arazi Kullanımı’nı, Doğal Bitki Örtüsü’nü,Endüstri ve Madenler’ini, İklim Çeşitleri’ni, Yağışlar ve Nüfus Yoğunluğu’nu gösteren altı çeşit tematik haritayı da içermektedir. Ayrıca harita çift taraflı olup arka tarafı dilsiz haritadır. Yazı tahtası kalemi ile yazılıp silinebilir. İçAnadolu Bölgesi’nde – Sündiken Dağları Kıyı ile iç kesim arasında iklim,bitki örtüsü ve tarım ürünü çeşitliliği azdır. Ulaşım doğu batı yönünde kolaydır. Rüzgar frekansı → şeklindedir. Kıta sahanlığı geniş,derinlik azdır. Bundandolayı Doğu Karadeniz kıyıları hariç bütün bölgelerimizde sulama ile tarımı yapılır. Üretimde 1. Marmara Bölgesi (Ergene Bölümü). 2. Karadeniz Bölgesi (Orta Karadeniz) 3. İç Anadolu Bölgesi’dir. 7-Haşhaş: Doğu Karadeniz kıyıları hariç İklimkuşaklarındaki bu kaymaya uyum gösteremeyen fauna ve flora yok olacaktır; * Doğal karasal ekosistemler ve tarımsal üretim sistemleri, zararlılardaki ve hastalıklardaki artışlardan zarar görebileceklerdir; * Hassas dağ ve vadi-kanyon ekosistemleri üzerindeki insan baskısı artacaktır; Fast Money. İç Anadolu Bölgesi dört bölüme ayrılır Konya Bölümü Bölgenin ortasında geniş bir kapalı havza vardır. Bura­da büyük ovalar, plato düzlükleri, Tuz Gölü, Akşehir ve Eber gölleri ile Karacadağ ve Karadağ volkanik dağları bulunur. Türkiye'nin en kurak bölümüdür. Nüfus bakımından bölgenin en tenha bölümüdür. Halk tarım ve hayvancılıkla uğraşır. Ülkenin en önemli tahıl alanlarından birisidir. Konya, Aksaray ve Karaman bölümde yer alan illerdir. Tuz gölü burda bulunmaktadır. Derinliği az olup yazları kurak olduğu için daha da azalmaktadır. Ülkenin tuz ihtiyacının önemli kısmı buradan karşılanır. Yukarı Sakarya Bölümü Bölgenin kuzeybatı kısmını meydana getirir. Orta Kızılırmak boylarından İçbatı Anadolu'ya kadar uzanır. Yer şekilleri daha engebeli, iklimi biraz daha nemlidir. Yıllık yağışlar 400 mm civarındadır. İklim ve ula­şım koşullarının elverişli olması nedeniyle, böl­genin en yoğun nüfuslu bölümüdür. Bölge nüfusunun yarıya yakını bu bölümdedir. Batı Anadolu'yu iç bölgelere bağlayan yolların geçtiği önemli bir yerdedir. Bölümde Eskişehir ve Ankara illeri yer alır. Bölümde Köroğlu,Sivrihisar,Elmadağ,Sündiken ve İdrisdağı yer yakınlarında Eymir ve Mogan gölleri vardır. Bölümde karasal iklim görülür. Kışları çok soğuk yazları ise sıcak ve kurak yetiştirilen ürünler,şeker pancarı,arpa,buğday,baklagiller,sebze ve zenginliği ise linyit ve bor küçükbaş hayvancılık yaygın olarak yapılır. bölümün turzim değerleri,Çankaya köşkü,Yunus Emre türbesi, eski TBMM binası,Anıtkabir,Atatürk Orman ÇiftliğiAOÇ,Anadolu Medeniyetleri Müzesi,Gordion Orta Kızılırmak Bölümü İç Anadolu'nun, Çankırı'dan Toroslar'a kadar uzanan, içine Kızılırmak yayını alan kısmıdır. Alan bakımından bölgenin en büyük bölümüdür. Kuzey kesimi daha engebelidir. Güney kesiminde plato ve ova düzlükleri yaygındır. Ortada ise geniş Kızılırmak platosu bulunur. Erciyes volkanik dağı bu bölümde yer alır. Tarım alanlarının oranı verimli volkanik topraklarla kaplı güney kesimden daha yüksektir. İç Anadolu'da kırsal nüfus yoğunluğunun en fazla olduğu bölümdür. Kayseri, Niğde, Nevşehir, Kırşehir, Yozgat ve Kırıkkale bölüm içinde yer alan illerdir.. Bölüm İç Anadolu Bölgesinin orta kesiminde yer Hasan, Erciyes, Merlendiz sönmüş volkanlar kuzey daha bozok platosu geniş yer bölümde nüfus yogundur orta kızılırmak bolumunde karasal ıklım etkılıdır yazlar sıcak ve kurak kıslar ise soguk ve kar bu bölüm bozkırlarla bolumun en önemli bolumde Kayseri en büyük yerlesim bu bolumde halı, seker, meyve suyu, sucuk ve pastırma fabrikaları önemli ekonomık gelir keçisi ve koyun besiciligide yaygındır Yukarı Kızılırmak Bölümü Bu bölüm Kızılırmak'ın, Karadeniz Bölgesi ile Doğu Anadolu arasına sokulan yukarı çığırını kaplar. İç Anadolu'nun en küçük, en engebeli yükselti 1300-1650 metre arasındadır. Dağlarla kuşatılmış bir havza görünümündedir. En­gebeli olduğu için tarım alanlarının oranı daha düşüktür. Nüfusu sık, kentleşme oranı yüksektir. Bölgenin kışın en soğuk bölümü burasıdır. Bölümde Sivas ili bulunmaktadır Bölge, yeryüzü şekilleri bakımından sade bir görünüme sahiptir Yer şekilleri çeşitlilik göstermez. Engebe­li araziler fazla olmadığı için, kara ve demiryolu ulaşı­mına oldukça elverişlidir. Bölgenin çoğu yerinde ge­nellikle 1000 m yükseltiye sahip düzlükler bulunur. En alçak yerleri olan Sakarya ve Kızılırmak vadilerindeki yükselti 700 m civarındadır. Bölgenin güneyinde Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan dağlar volkanik kökenli dir. Başlıcaları; Hasandağı, Karacadağ, Karadağ, Erciyes Dağı ve Melendiz Dağları'dır. Bölgedeki kıvrım dağları ise doğuda geniş bir alan kaplar. En önemlileri, Ak dağlar, Hınzır Dağı, Tecer Dağı ve Yıldız Dağları'dır. Platolar en fazla bu bölgemizde yer alır. Batıda Haymana ve Cihanbeyli, güneyde Obruk, doğu­da da Bozok Kızılırmak plâtolarıyla, Ege Bölgesi sınırı boyunca Yazılıkaya Bayat ve Doğu Anado­lu Bölgesi sınırı boyunca da Uzunyayla gibi platolara sahiptir. Tuz Gölü çevresi Türkiye'nin en büyük kapalı havzasıdır. İç Anadolu'nun bazı ovaları oldukça geniştir. Konya ovası, Türkiye'nin en büyük ovasıdır. Eski bir göl tabanıdır. Geniş ovalardan diğeri Tuz Gölü'nün gü­neyindeki Aksaray Ovası'dır. Haymana platosunun batısındaki Yukarı Sakarya Ovası da geniş alan kaplar. Küçük ovalar olan Eskişehir, Ankara, Kay­seri ve Develi ovaları, platolar arasındaki çukurluklarda yer almaktadır. İç Anadalu Bölgesi'nin Orta Kızılırmak bölümü geniş çaplıdır. Bu bölgedeki dağlar sönmüş yanar dağlardandır. Kışın yağışlı yazın ise sıcaktır. Doğal bitki örtüsü bozkırdır. Buğday, arpa ve şeker pancarı Orta Doğu Petrol Rafinerisi bulunmaktadır. Akarsu ve gölleri İç Anadolu Bölgesi'nin en önemli akarsuları Kızılırmak, Sakarya Nehri, Porsuk ve Delice çayları­dır. Bu bölge akarsuları kapalı havzada akan sel rejimli akarsulardır. İlkbahar yağışlarıyla taşar, ya­zın kuruyacak hale gelir. İç Anadolu Bölgesi'nin güney kesimleri sularını deniz­lere gönderemez. Bu nedenle kapalı havzalar geniş bir alan kaplar. Kapalı havzaların geniş olanları, Kon­ya Ovası, Tuz Gölü ve Akşehir - Eber gölleri çevre­sinde yer alır. Seyfe Gölü, Sultan Sazlığı Yaygölü gibi küçük kapalı havzalar da bulunmaktadır. İç Ana­dolu Bölgesi'nin büyük bir bölümü sularını Kızılırmak, Sakarya ve Yeşilırmak'ın kolu olan Çekerek suyu sa­yesinde Karadeniz'e gönderir. Güneydoğusundaki Uzunyayla yöresi, sularını Seyhan'ın kolu olan Zamantı suyu sayesinde Akdeniz'e gönderir. Sel rejimli akarsuların en fazla bulunduğu bölgedir. Bölgenin en büyük gölü Tuz Gölü'dür. Bu göl bu­harlaşmanın etkisiyle yazın büyük ölçüde kurumakta­dır. Tuz Gölü, tektonik oluşumludur. Derinliği fazla de­ğildir. Gölün alanı kışın ve ilkbaharda fazla alan kapla­dığı halde, yazın buharlaşma ve beslenme yetersizli­ğinden dolayı kapladığı alan azalır. Tuz ihtiyacımızın %30'unu karşılar. Diğer önemli gölleri ise Akşehir, Eber, Ilgın Çavuşçu, Tuzla, Seyfe, Mogan ve Sultanısalak-i mekip gölleridir. Sakarya nehri üzerinde ise Sarıyar ve Gökçekaya barajları bulunur. İklim ve bitki örtüsü Bölgenin çevresi yüksek dağlarla çevrili olduğundan, denizlerin nemli ılıman havası bölgeye sokulamaz. Bu nedenle bölgede, yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı karasal iklim hakimdir. Bölge­de, doğuya doğru gidildikçe yüksekliğin artmasına bağlı olarak karasallık derecesi artar ve kış sıcak­lıkları çok düşük değerlere ulaşır. İç Anadolu, ülkemizin en az yağış alan bölgesi­dir. Ortalama yağış 400 mm civarındadır. Bölge, en fazla yağışı ilkbahar aylarında sağanak halinde alır. En kurak mevsim yazdır. Yazların kurak olması ve yaz kuraklığının erken başlaması sebze türü bitkiler üzerinde olumsuz etki yapar. Bölgenin ve ülkemizin en az yağışlı yeri Tuz Gölü çevresidir320 mm . Yağışların azlığı bölgenin deniz etkisine kapalı olmasından kaynaklanmaktadır. Denizden gelen nemli hava kütlesi, nemini, dağların denize bakan yamaçlarında yağış halinde bırakır. İç Anadolu Bölgesi'ne doğru eserken artık kurudur. Bölgede görülen yağışlar konveksiyonel ve cephe­sel kökenlidir. Kırkikindi adı da verilen konveksiyonel yağışlar İlkbaharda yaygındır. Bölgenin tabii bitki örtüsü bozkırdır. Bozkır, ilkba­har yağmurlarıyla yeşeren, birkaç ay yeşil kalan, yaz sıcaklığı ile sararan ot topluluğudur. İç Anadolu Bölgesi ülkemiz ormanlarının %7 sini kaplayarak bölgeler arasında 6. sırada yer alır. Ovaları şunlardır Kayseri, Konya, Ereğli, Aksaray, Sakarya, Eskişehir, Ankara, Develi, Nevşehir, Kırşehir, Sivas. Tarım ve hayvancılık Bölge ekonomisinin temeli tarıma dayanır. Ekili - dikili alanların oranı bakımından Marmara Bölgesi'nden sonra ikinci sırada yer alır. Çalışan nüfusun büyük bir kısmı tarımla uğraşır. İklimin yarı kurak karakterine rağmen, çok geniş alanlar tarıma ayrılır. Bölgenin tarımı iklim şartlarına bağlıdır. Özellikle ilkbahar yağışlarının yetersizliği veya gecikmesi, tahıl üretiminde önemli dalgalanmalar meydana getirir, iklim yarı kurak olduğu için nadas ihtiyacı duyulur. Tarımın en önemli problemi sulamadır. Bu amaçla büyük sulama kanallarının barajların yapılması ve yeraltı suyundan yararlanılması gerekir. Ekonominin temeli tarım ve hayvancılığa dayanır. Türkiye'de ulusal gelirin %20'sini bu bölge sağ­lamaktadır. Tarım ürünleri içinde tahıllar başta gelir. Türkiye genelinde tahıla ayrılan toprakların yarıya yakını bu bölgededir. Yer şekilleri ve iklim koşulları tahıl tarımını öne çıkarır. Düzlüklerin geniş yer kapla­ması makineli tarımı kolaylaştırmıştır. Bölgenin sulanabilen bölümlerinde şeker pancarı tarımı yapılır. Buğday, şeker pancarı ve elmanın en fazla üretildiği bölgedir. Şeker pancarının özellikle Konya, Ankara, Eskişehir, Kayseri ve Niğ­de gibi şeker fabrikalarının bulunduğu yerlerde ekimi yapılır. İlkbahar yağışı ve yaz kuraklığı tahıla uygun ortamı oluşturmuştur. Türkiye'nin tahıl ambarıdır. Sulanabilen arazinin azlığı buğday ekim alanlarının ge­niş olmasına yol açmıştır. Bölgede buğday nadas yöntemiyle yetiştirilir. Alan bakımından nadasa bı­rakılan toprakların en fazla olduğu bölgemizdir. Yeraltı Zenginlikleri Bölgenin önemli yeraltı zenginlikleri, linyit, krom, lületaşı, tuz ve bor mineralleridir. Krom Sivas, Eskişehir ve Kayseri'de çıkarılır. Kayatuzu Kırşehir ve Çankırı dolaylarında çıkarılır. Linyit Sivas'ta çıkarılır. Çinko ve Demir Sivas ve Ereğli'de çıkartılır. Civa Konya Sarayönü'nde Tuz Tuz Gölü'nden elde Sivas ve Tunceli dolaylarında çıkarılır. Lületaşı Eskişehir'de çıkarılmaktadır. Hediyelik eşya yapımında kullanılır. Bor mineralleri Neredeyse bütün bölgede çıkartılmaktadır. Sanayi Sivas'ta Lokomotif, besin, motor, çimento ve inşaat malzemeleri sanayii ile devlet demir yollarının tren, vagon imalatı yapan TÜDEMŞAŞ fabrikası vardır. Uşak'taşeker fabrikası bulunur. Ankara'da Dokuma, besin, tarım araçları, çimento ve mobilya sanayii, Konya'da Tarım araçları, besin, motor, çime nto süt ürünleri ve inşaat malzemeleri sanayii, Çumra Şeker Fabrikasıtam teşekküllü Kayseri'de Halıcılık, meyve suyu, pamuklu dokuma, pastırma ve sucuk üretim merkezleri Kırıkkale'de Orta Anadolu petrol rafinerisi, silah fabrikası, demir -çelik endüstrisi Eskişehir'de Besin, yem, çimento endüstrisi ile dev­let demir yollarının bakım tesisleri bulunur. Nüfus ve yerleşme İç Anadolu Bölgesi, 1997 nüfus sayımına göre yaklaşık 10,5 milyon kişilik nüfus büyüklüğüyle Marmara Bölgesi'nden sonra ikinci sırayı alır. Bu bölgenin nüfus yoğunluğu 64 kişi/km² dir. 1997 yılına göre, Türkiye'nin ortalama nüfus yoğunluğu 81 kişi / km² İç üfusu, bölgenin doğal koşulları­nın etkisine bağlı olarak, daha çok komşu bölgelere yakın yerlerdeki dağ eteklerinde yoğunlaşır. Bunun nedeni, sözü edilen kesimlerin daha yağışlı olması ve su kaynaklarının bol olmasıdır. Bölgedeki ovaların aldığı yağışın az olması, nüfuslanma ve yerleşmeyi engellemiştir. Düz ovalık ke­simde nüfus yoğunluğu dağ eteklerine göre azdır. Toplu köy niteliğindeki kırsal yerleşme birimleri ile kentler dağ etekleri boyunca dizilidir. Bölge nüfusu­nun %62'si, nüfusu fazla olan ve kent sayılan yerleşme birimlerinde yaşamaktadır. Tarım alanları geniş olmasına karşın nüfusun %38,44'ü kırsal kesimde yaşar. Tarım alanlarının geniş olması, tarımsal nüfus yoğunluğunun düşük olmasına yol açar. Nüfusun dağılışı, yağış dağılışına benzerlik gösterir. Bölgede en fazla nüfuslanmış bölüm, Yukarı Sakarya'dır. Bu bölümün yoğun nüfuslanmasında, endüstri faaliyetleri ile Ankara'nın başkent olması önemli rol oynar. Konya ve Tuz Gölü civarları nüfus yoğunluğunun az olduğu yerlerdir. İç Anadolu bölgesi insanların kulaklarına çok fazla giden bir terimdir. Bunun sebebi Türkiye'deki en güzel şehirlerden bazılarının İç Anadolu Bölgesinde bulunmasıdır. Özellikle turistlerin ilgisini çeken bir bölge olduğu için çok konuşulmaktadır. Aynı zamanda internet üzerinde de çok fazla araştırma yapılmaktadır. Bu araştırmalar genellikle İç Anadolu Bölgesi'ndeki iller ya da İç Anadolu Bölgesindeki gezilebilecek yerlerdir. Peki bu araştırmaların sonucu nedir? İç Anadolu Bölgesi'ndeki İller nelerdir? Tüm ayrıntılar bu yazıda... İç Anadolu Bölgesi İlleri Türkiye'nin en güzel şehirlerinden bazılarının bulunduğu bölge İç Anadolu bölgesidir. Hem yerli hem de yabancı kişiler tarafından İç Anadolu Bölgesi çok merak edilmektedir. İnternet üzerinde en fazla araştırılan konulardan birisi İç Anadolu Bölgesinin şehirleridir. İç Anadolu Bölgesindeki şehirler genelde burayı gezmeye gidecek kişiler tarafından araştırılsa da öğrenciler tarafından da araştırılmaktadır. Peki internette sık sık aratılan İç Anadolu Bölgesi illeri nelerdir? İç Anadoluda bulunan iller aşağıda sıralanmıştır; Nevşehir Niğde Ankara Konya Aksaray Kayseri Sivas Eskişehir Kırıkkale Karaman Kırşehir Yozgat Çankırı İç Anadolu Bölgesi Haritası İç Anadolu Bölgesinin haritası genellikle bu bölgeye gezmek için gidecek olan kişilerin işine yaramaktadır. Ya da bu konu ile ilgili ders işleyen öğrenciler İç Anadolu Bölgesinin haritasına ihtiyaç duyarlar. İç Anadolu Bölgesinin haritasında 13 il bulunmaktadır. İç Anadolu Bölgesine gezmek için araba ile gidiliyorsa kişilerin elinde bir İç Anadolu Bölgesi haritası bulunmalıdır. Aksi takdirde kişiler görmek istedikleri yerleri bulmakta zorluk çekebilirler. İç Anadolu Bölgesi Bitki Örtüsü İç Anadolu Bölgesi hakkında en fazla araştırılanlardan birisi de bitki örtüsüdür. İç Anadolu bölgesine gidecek olan ya da İç Anadolu bölgesi hakkında bilgi edinmek isteyen kişiler bitki örtüsünü de öğrenmek isterler. İç Anadolu Bölgesi genel itibari ile bozkır bir bitki örtüsüne sahiptir. Ancak İç Anadolu bölgesinin yüksek kısımlarında yağış arttığı için meşe ormanları bitki örtüsü de görülmektedir. Yine de İç Anadolu bölgesinin bitki örtüsü hakkında bilgi edinmek isteyen kişiler İç Anadolu Bölgesinin bitki örtüsünün bozkır olduğunu bilmelilerdir. İç Anadolu Bölgesi İklimi Türkiye'nin her bölgesinde neredeyse farklı iklimler bulunmaktadır. Bundan dolayı da insanlar her bölgenin iklimini merak eder. İç Anadolu Bölgesinin iklimi de çok araştırılmaktadır. İç Anadolu Bölgesi sık sık turist kabul etmektedir. Bu yüzden insanlar gezmeye gidecekleri yerleri önceden araştırırlar. Araştırılan konuların başında ise İç Anadolu Bölgesinin iklimi gelir. İç Anadolu Bölgesinin çevresi yüksek dağlarla çevrilidir. Bu da İç Anadolu Bölgesine denizlerin ılıman havasının girmesini engeller. Bundan dolayı da İç Anadolu Bölgesi yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı karasal iklime sahiptir. Aynı zamanda İç Anadolu Bölgesi ülkemizin en az yağış alan bölgesidir. İç Anadolu Bölgesi Gezilecek Yerleri İç Anadolu Bölgesi denilince çoğu insanın aklına ilk gelen yer hiç şüphesiz Kapadokya'dır. İç Anadolu Bölgesi ülkemizin en çok yabancı turist çeken bölgelerindendir. Bunun sebebi kesinlikle Kapadokya'dır. Ancak elbette Kapadokya dışında da İç Anadolu'da gezilecek pek çok yer bulunmaktadır. İç Anadolu Bölgesinde 13 şehir bulunmaktadır. Bu bölgelerin hepsinde de gezilebilecek güzel yerler bulunmaktadır. Yerli ya da yabancı turistlerin İç Anadolu bölgesi bundan dolayı çok dikkatini çekmektedir. İç Anadolu Bölgesinde neredeyse herkesin sevdiği ve gezmek istedikleri bazı belirli yerler vardır. İç Anadolu Bölgesinin gezilecek yerlerinden bazıları işte şunlardır Kayaşehir Göreme Uçhisar Kalesi Aşıklar Vadisi Rahibeler Manastırı Erciyes Dağı Ilgaz Dağı Emirdağ Kızılcahamam Odunpazarı Ermenek Anıtkabir Eskişehir Sazova Parkı Masal Şatosu İl genelinde en fazla yağış metrekareye 74,8 kilogramla Ordu'da, en az yağış metrekareye 0,1 kilogram ile Hatay'da kaydedildi. Türkiye genelinde temmuzda yağışlar geçen yılın aynı ayına göre yüzde 55 muhabirinin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğünün Temmuz 2022 Alansal Yağış Değerlendirmesi verilerinden derlediği bilgilere göre, 1991-2020 dönemini kapsayan uzun yıllar temmuz ayı yağış ortalaması metrekareye 15,6 kilogram olarak yıl temmuzda metrekareye 19 kilogram yağış düştü. Bu sene aynı dönemdeki yağış miktarı ise 8,5 kilogram genelinde temmuz yağışları, ortalamanın ve geçen yılki yağışların altında gerçekleşti. Yağışlarda normaline göre yüzde 46, geçen yıl temmuz ayına göre yüzde 55 azalış tüm bölgelerde normallerine göre azalma gösterdi. En fazla azalma yüzde 82 ile Doğu Anadolu Bölgesi'nde Ankara, Çankırı, Giresun, Balıkesir, Çanakkale çevreleri, Mersin ve Antalya'nın doğusu ile İstanbul'un batı kesimlerinde normallerine göre yüzde 100'den fazla artarken, Ege, Güneydoğu Anadolu ve Doğu Anadolu bölgelerinin büyük bölümünde, Akdeniz Bölgesi'nin doğu ve batı, İç Anadolu Bölgesi'nin doğu kesimlerinde ve Kırklareli, Tekirdağ, Karaman ve Mersin çevrelerinde yüzde 80'den fazla fazla yağış Ordu'da, en az yağış Hatay'daİl genelinde en fazla yağış metrekareye 74,8 kilogramla Ordu'da, en az yağış metrekareye 0,1 kilogram ile Hatay'da gün sayısı 1991-2020 ortalamasında 3,2 gün olarak hesaplanırken, temmuzda Türkiye genelinde ortalama 3,1 gün olarak ayında Doğu Karadeniz sahil kesiminde 10 günün üzerinde yağış görülürken, İzmir, Muğla ve Şanlıurfa'nın batı kesimleri ile Mardin, Elazığ, Şırnak, Batman, Gaziantep çevrelerinde ise hiç yağış göre temmuz ayı yağışlarıMarmara Bölgesi'nde temmuz yağışı metrekareye 16,9 kilogram olarak hesaplandı. Uzun yıllar ortalaması 22,5 kilogram, geçen yıl temmuz ayı yağışı 20,6 kilogram olan bölgede yağışlar, normaline göre yüzde 25, 2021 Temmuz ayı yağışına göre yüzde 18 Bölgesi'nde ise temmuz ayı yağışı metrekareye 4,3 kilogram gerçekleşti. Uzun yıllar ortalaması 10,7 kilogram ve geçen yılın temmuz yağışı 7,7 kilogram olan bölgedeki yağışlarda normaline göre yüzde 60, 2021 Temmuz yağışlarına göre yüzde 44 azalma ayı yağışı metrekareye 2,3 kilogram, uzun yıllar ortalaması 8,2 kilogram ve geçen yılın temmuz ayı yağışı 5,8 kilogram olarak hesaplanan Akdeniz Bölgesi'nde ise yağışlar normaline göre yüzde 72, geçen yılın yağışlarına göre yüzde 60 Anadolu Bölgesi'nde temmuz yağışı ise metrekareye 7,6 kilogram olarak kaydedildi. Uzun yıllar ortalaması 10,2 kilogram ve 2021 yılı Temmuz ayı yağışı bölgede 7,5 kilogram oldu. Bölgedeki yağışlarda normaline göre yüzde 26 azalma meydana Karadeniz Bölgesi'nde ise metrekareye 25,4 kilogram yağış düştü. Bölgede uzun yıllar ortalaması 35,5 kilogram ve 2021 Temmuz yağışı 61,8 kilogram oldu. Yağışlarda normaline göre yüzde 29, 2021 Temmuz yağışlarına göre yüzde 59 azalma Anadolu Bölgesi'nde de temmuz yağışı 2,8 kilogram, uzun yıllar ortalaması 15,4 kilogram ve geçen yıl temmuz yağışı 17,1 kilogram olarak hesaplandı. Yağışlar normaline göre yüzde 82, geçen yılın temmuz ayına göre yüzde 84 Anadolu Bölgesi'nde temmuz ayı yağışı metrekareye 0,5 kilogram olarak gerçekleşti. Yağışların uzun yıllar ortalaması metrekareye 1,5 kilogram ve 2021 Temmuz yağışı 2,3 kilogram olarak kayıtlara geçti. Bölgedeki yağışlarda normaline göre yüzde 67, 2021 Temmuz yağışlarına göre yüzde 78 azalma kaydedildi. İç Anadolu Bölgesi, Anadolu'nun orta kısmında yer alan Türkiye'nin yedi coğrafi bölgesinden gelişmiş bölgeler arasında yer alır. Bu konumu sebebiyle bu bölgeye "Orta Anadolu" da denir. İç Anadolu Bölgesi'nin yüz ölçümü km² olup bu alan Türkiye topraklarının %21'ini kaplar.[1] Doğu Anadolu'dan sonra ikinci büyük bölgemizdir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi dışında diğer bölgelerin hepsiyle komşudur. Aynı zamanda Türkiye'de "tahıl ambarı" olarak da anımsanır. İl merkezleri temel alındığında, İç Anadolu Bölgesi sınırları içinde yer alan 13 ili şunlardır Aksaray Kayseri Kırıkkale Kırşehir Konya Nevşehir Niğde Yozgat Eskişehir Sivas Karaman Çankırı Ankara Bölümleri[] İç Anadolu Bölgesi Konya,Yukarı Sakarya,Orta Kızılırmak ve Yukarı Kızılırmak Bölümü Aşağı Ankara olmak üzere beş bölüme ayrılır Konya Bölümü[] Ana madde Konya Bölümü Konya Bölümü, İç Anadolu Bölgesi'nin güney ve güneybatı kısmını kapsar. Konya Bölümü'nde düzlükler çok geniş yer kaplar, büyük bir kapalı havza şeklindedir. Güneyden ve batıdan Toros Dağları ile çevrili olan, doğu ve kuzeydoğu kısmında Obruk ve Cihanbeyli platoları yer alan bölümün orta kısmında ülkemizin en büyük ovalarından Konya Ovası bulunmaktadır. Bölümde yer alan Türkiye'nin en büyük ikinci gölü olan Tuz Gölü, Akşehir ve Eber Gölleri yer alır. Türkiye'nin sofralık tuz ihtiyacının büyük bir kısmı, Tuz Gölü'nden karşılanmaktadır. Bölüm, İç Anadolu Bölgesi'nin en kurak ve nüfus yuğunluğu en az olan kısmıdır. Bozkırların geniş yer kapladığı bölümde en çok küçükbaş hayvan beslenir. Şeker, çimento, besin, dokuma, makina imalat, cıva işletmeleri, bölümdeki başlıca endüstri kuruluşlarıdır. Yukarı Sakarya Bölümü[] Ana madde Yukarı Sakarya Bölümü Bölgenin kuzeybatı kısmını meydana getirir. Orta Kızılırmak boylarından İçbatı Anadolu'ya kadar uzanır. Yer şekilleri daha engebeli, iklimi biraz daha nemlidir. Yıllık yağışlar 400 mm civarındadır. İklim ve ulaşım koşullarının elverişli olması nedeniyle, bölgenin en yoğun nüfuslu bölümüdür. Bölge nüfusunun yarıya yakını bu bölümdedir. Batı Anadolu'yu iç bölgelere bağlayan yolların geçtiği önemli bir yerdedir. Bölümde Ankara ve Eskişehir illeri yer alır. Bölümde Köroğlu, Sivrihisar, Elmadağ, Sündiken ve İdris Dağı yer alır. Ankara yakınlarında Eymir ve Mogan gölleri vardır. Bölümde Karasal iklim görülür. Kışları soğuk ve kar yağışlı, yazları ise sıcak ve kurak geçer. Karın yerde kalma süresi ortalama 25-35 yetiştirilen ürünler, şeker pancarı, arpa, buğday, baklagiller, sebze ve meyvedir. Yeraltı zenginliği ise linyit ve bor mineralleridir. Bölümde küçükbaş hayvancılık yaygın olarak yapılır. Bölümün turizm değerleri, Çankaya Köşkü, Yunus Emre Türbesi, eski TBMM binaları, Anıtkabir, Atatürk Orman Çiftliği AOÇ, Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Etnoğrafya Müzesi,tarihi Beypazarı evleri ve Gordion'dur. Orta Kızılırmak Bölümü[] Ana madde Orta Kızılırmak Bölümü İç Anadolu'nun, Çankırı'dan Toroslar'a kadar uzanan, içine Kızılırmak yayını alan kısmıdır. Alan bakımından bölgenin en büyük bölümüdür. Kuzey kesimi daha engebelidir. Güney kesiminde plato ve ova düzlükleri yaygındır. Ortada ise geniş Kızılırmak platosu bulunur. Erciyes volkanik dağı bu bölümde yer bu bölümde yer alır. Niğde-Nevşehir. Tarım alanlarının oranı verimli volkanik topraklarla kaplı güney kesimden daha yüksektir. İç Anadolu'da kırsal nüfus yoğunluğunun en fazla olduğu bölümdür. Kayseri, Niğde, Nevşehir, Kırşehir, Yozgat ve Kırıkkale bölüm içinde yer alan illerdir. Bölüm İç Anadolu Bölgesi'nin orta kesiminde yer alır. Güneyinde Hasan, Erciyes, Merlendiz sönmüş volkanlar bulunur. Bölümde kuzey daha engebelidir. Bölümde Bozok platosu geniş yer tutar. Bu bölümde nüfus yoğundur. Orta Kızılırmak Bölümünde karasal iklim etkilidir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlıdır. Genellikle bu bölüm bozkırlarla kaplıdır. Kızılırmak bölümün en önemli akarsuyudur. Bu bölümde Kayseri en büyük yerleşim birimidir. Ayrıca bu bölümde halı, seker, meyve suyu, sucuk ve pastırma fabrikaları bulunur. En önemli ekonomik gelir tarımdır. Tiftik keçisi ve koyun besiciliği de yaygındır. Yukarı Kızılırmak Bölümü[] Ana madde Yukarı Kızılırmak Bölümü Bu bölüm Kızılırmak'ın, Karadeniz Bölgesi ile Doğu Anadolu arasına sokulan yukarı çığırını kaplar. İç Anadolu'nun en küçük, en engebeli yükselti 1300-1650 metre arasındadır. Dağlarla kuşatılmış bir havza görünümündedir. Engebeli olduğu için tarım alanlarının oranı daha düşüktür. Nüfusu seyrek, kentleşme oranı düşüktür. Bölgenin kışın en soğuk bölümü burasıdır. Bölümde Sivas ili bulunmaktadır. Bolumun en onemli sehri Sivas'tır. Bölge, yeryüzü şekilleri bakımından sade bir görünüme sahiptir. Yer şekilleri çeşitlilik göstermez. Engebeli araziler fazla olmadığı için, kara ve demiryolu ulaşımına oldukça elverişlidir. Bölgenin çoğu yerinde genellikle 1000 m yükseltiye sahip düzlükler bulunur. En alçak yerleri olan Sakarya ve Kızılırmak vadilerindeki yükselti 700 m civarındadır. Bölgenin güneyinde Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan dağlar volkanik kökenli dir. Başlıcaları; Hasandağı, Karacadağ, Karadağ, Erciyes Dağı ve Melendiz Dağları'dır. Bölgedeki kıvrım dağları ise doğuda geniş bir alan kaplar. En önemlileri, Ak dağlar, Hınzır Dağı, Tecer Dağı ve Yıldız Dağları'dır. Platolar en fazla bu bölgemizde yer alır. Batıda Haymana ve Cihanbeyli, güneyde Obruk, doğuda da Bozok Kızılırmak plâtolarıyla, Ege Bölgesi sınırı boyunca Yazılıkaya Bayat ve Doğu Anadolu Bölgesi sınırı boyunca da Uzunyayla gibi platolara sahiptir. Tuz Gölü çevresi Türkiye'nin en büyük kapalı havzasıdır. İç Anadolu'nun bazı ovaları oldukça geniştir. Konya ovası, Türkiye'nin en büyük ovasıdır. Eski bir göl tabanıdır. Geniş ovalardan diğeri Tuz Gölü'nün güneyindeki Aksaray Ovası'dır. Haymana platosunun batısındaki Yukarı Sakarya Ovası da geniş alan kaplar. Küçük ovalar olan Eskişehir, Ankara, Kayseri ve Develi ovaları, platolar arasındaki çukurluklarda yer almaktadır. İç Anadalu Bölgesi'nin Orta Kızılırmak bölümü geniş çaplıdır. Bu bölgedeki dağlar sönmüş yanar dağlardandır. Kışın yağışlı yazın ise sıcaktır. Doğal bitki örtüsü bozkırdır. Buğday, arpa, ayçiçeği ve çavdar yetiştirilir. İç Anadolu Bölgesi'nin en önemli akarsuları Kızılırmak, Sakarya Nehri, Porsuk ve Delice çaylarıdır. Bu bölge akarsuları kapalı havzada akan sel rejimli akarsulardır. İlkbahar yağışlarıyla taşar, yazın kuruyacak hale gelir. İç Anadolu Bölgesi'nin güney kesimleri sularını denizlere gönderemez. Bu nedenle kapalı havzalar geniş bir alan kaplar. Kapalı havzaların geniş olanları, Konya Ovası, Tuz Gölü ve Akşehir - Eber gölleri çevresinde yer alır. Seyfe Gölü, Sultan Sazlığı Yaygölü gibi küçük kapalı havzalar da bulunmaktadır. İç Anadolu Bölgesi'nin büyük bir bölümü sularını Kızılırmak, Sakarya ve Yeşilırmak'ın kolu olan Çekerek suyu sayesinde Karadeniz'e gönderir. Güneydoğusundaki Uzunyayla yöresi, sularını Seyhan'ın kolu olan Zamantı suyu sayesinde Akdeniz'e gönderir. Sel rejimli akarsuların en fazla bulunduğu bölgedir. Bölgenin en büyük gölü Tuz Gölü'dür. Bu göl buharlaşmanın etkisiyle yazın büyük ölçüde küçülmektedir. Tuz Gölü, tektonik oluşumludur. Derinliği fazla değildir. Gölün alanı kışın ve ilkbaharda fazla alan kapladığı halde, yazın buharlaşma ve beslenme yetersizliğinden dolayı kapladığı alan azalır. Tuz ihtiyacımızın %30'unu karşılar. Diğer önemli gölleri ise Akşehir, Eber, Ilgın Çavuşçu, Tuzla, Seyfe, Mogan ve gölleridir. Sakarya nehri üzerinde ise Sarıyar ve Gökçekaya barajları bulunur. Bölgenin çevresi yüksek dağlarla çevrili olduğundan, denizlerin nemli ılıman havası bölgeye sokulamaz, bu nedenle bölgede, yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı karasal iklim hakimdir. Bölgede, doğuya doğru gidildikçe yüksekliğin artmasına bağlı olarak karasallık derecesi artar ve kış sıcaklıkları çok düşük değerlere ulaşır. İç Anadolu, ülkemizin en az yağış alan bölgesidir. Ortalama yağış 400 mm civarındadır. Bölge, en fazla yağışı ilkbahar aylarında sağanak halinde alır. En kurak mevsim yazdır. Yazların kurak olması ve yaz kuraklığının erken başlaması sebze türü bitkiler üzerinde olumsuz etki yapar. Bölgenin ve ülkemizin en az yağışlı yeri Tuz Gölü çevresidir 320 mm. Yağışların azlığı bölgenin deniz etkisine kapalı olmasından kaynaklanmaktadır. Denizden gelen nemli hava kütlesi, nemini, dağların denize bakan yamaçlarında yağış halinde bırakır. İç Anadolu Bölgesi'ne doğru eserken artık kurudur. Bölgede görülen yağışlar konveksiyonel ve cephesel kökenlidir. Kırkikindi adı da verilen konveksiyonel yağışlar İlkbaharda yaygındır. Bölgenin tabii bitki örtüsü bozkırdır. Bozkır, ilkbahar yağmurlarıyla yeşeren, birkaç ay yeşil kalan, yaz sıcaklığı ile sararan ot topluluğudur. İç Anadolu Bölgesi ülkemiz ormanlarının %7 sini kaplayarak bölgeler arasında 6. sırada yer alır. Ovaları şunlardır Kayseri, Konya, Ereğli, Aksaray, Sakarya, Eskişehir, Ankara, Develi, Nevşehir, Kırşehir, Sivas. En büyük ovası Konya Ovası'dır. Dağları Karadağ, Karacadağ, Sündiken, Türkmen, Ayaş, Elmadağ, İdris, Sivrihisar, Yıldız Dağları, Çamlıbel, Hınzır, Tahtalı, Tecer Dağları ve Akdağlar, Erciyes, Melendiz ve Hasan Dağlarıdır. Bölgenin en yüksek dağı Erciyes dağı'dır 3917 m ve volkanik bir dağdır. Platoları Obruk, Cihanbeyli, Haymana, Yazılıkaya, Uzunyayla, Bozok ve Kızılırmak platolarıdır. Ayrıca Türkiye'nin en çok plato olan bölgsi de bu bölgedir. Sanayi[] Sivas'ta Lokomotif, besin, motor, çimento ve inşaat malzemeleri sanayii ile devlet demir yollarının tren, vagon imalatı yapan TÜDEMŞAŞ fabrikası vardır. Ankara'da Makine, uçak, savunma sanayii, elektrikli ev aletleri, elektronik, dokuma, gıda ve içki, tarım araçları, çimento, alçı ve mobilya sanayii,elektrik üretimi-kömür madeni,trona madeni üretimi ve soda külünün ihracatı Konya'da Tarım araçları, besin, motor, çimento, süt ürünleri ve inşaat malzemeleri sanayi, EREĞLİ ŞEKER,Çumra Şeker Fabrikası ve Konya şeker fabrikası bulunmaktadır. Niğde'de Rot başı fabrikası,halı fabrikası,şeker fabrikası,gazoz fabrikası,beton santrali,otomotiv yan sanayi Kayseri'de Halıcılık, mobilya, şeker fabrikası, yem, savunma sanayi, kimyasal ürünler, elektronik, beyaz eşya, cnc tezgah üretim sanayi, meyve suyu, pamuklu dokuma, pastırma ve sucuk üretim merkezleri gibi azami 1100 fabrika ile anadolunun üretim lokomotifi. Kırıkkale'de Orta Anadolu petrol rafinerisi, silah fabrikası, demir -çelik endüstrisi Eskişehir'de Besin, yem, çimento endüstrisi, raylı sistemler, lokomotifTülomsaş, hava sanayiTusaş,TEI Yozgat'ta Çimento,linyit kömür madeni,Şeker fabrikası,besin,tekstil Kaynakça[] ↑ Ayşegül Celepoğlu Türkiye 2007 Türkçe dilinde, 27, Başbakanlık Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü tarafından Türk Haberler Ajansı'na hazırlatılmıştır.. URL erişim tarihi 3 Aralık 2009. İç Anadolu Bölgesinin Önemli Yeryüzü Şekilleri Coğrafi Konumu İç Anadolu Bölgesi, Anadolu'nun orta kısmında yer alan Türkiye'nin yedi coğrafi bölgesinden biridir. Bu konumu sebe­biyle "Orta Anadolu" da denir. İç Anadolu Bölgesi'nin yüz ölçümü km² olup bu alan Türkiye praklarının %20'sini kaplar. Doğu Anadolu'dan sonra ikinci büyük bölgemizdir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi dışında diğer bölgelerin hepsiyle zamanda ülkemizde "tahıl ambarı" olarak da İç Anadolu Bölgesi İl merkezleri baz alındığında İç Anadolu Bölgesi sınırları içinde yer alan iller şunlardır Aksaray, Ankara, Çankırı, Eskişehir, Karaman, Kayseri, Kırıkkale, Kırşehir, Konya, Nevşehir, Niğde, Sivas, Yozgat, Çorum'un Sungurlu ilçesiBölümleri İç Anadolu Bölgesi dört bölüme ayrılır Konya Bölümü Bölgenin ortasında geniş bir kapalı havza vardır. Bura­da büyük ovalar, plato düzlükleri, Tuz Gölü, Akşehir ve Eber gölleri ile Karacadağ ve Karadağ volkanik dağları bulunur. Türkiye'nin en kurak bölümüdür. Nüfus bakımından bölgenin en tenha bölümüdür. Halk tarım ve hayvancılıkla uğraşır. Ülkenin en önemli tahıl alanlarından birisidir. Konya, Aksaray ve Karaman bölümde yer alan illerdir. Tuz gölü burda bulunmaktadır. Derinliği az olup yazları kurak olduğu için daha da azalmaktadır. Ülkenin tuz ihtiyacının önemli kısmı buradan karşılanır. Yukarı Sakarya Bölümü Bölgenin kuzeybatı kısmını meydana getirir. Orta Kızılırmak boylarından İçbatı Anadolu'ya kadar uzanır. Yer şekilleri daha engebeli, iklimi biraz daha nemlidir. Yıllık yağışlar 400 mm civarındadır. İklim ve ula­şım koşullarının elverişli olması nedeniyle, böl­genin en yoğun nüfuslu bölümüdür. Bölge nüfusunun yarıya yakını bu bölümdedir. Batı Anadolu'yu iç bölgelere bağlayan yolların geçtiği önemli bir yerdedir. Bölümde Eskişehir ve Ankara illeri yer alır. Bölümde Köroğlu,Sivrihisar,Elmadağ,Sündiken ve İdrisdağı yer yakınlarında Eymir ve Mogan gölleri vardır. Bölümde karasal iklim görülür. Kışları çok soğuk yazları ise sıcak ve kurak yetiştirilen ürünler,şeker pancarı,arpa,buğday,baklagiller,sebze ve zenginliği ise linyit ve bor küçükbaş hayvancılık yaygın olarak yapılır. bölümün turzim değerleri,Çankaya köşkü,Yunus Emre türbesi, eski TBMM binası,Anıtkabir,Atatürk Orman ÇiftliğiAOÇ,Anadolu Medeniyetleri Müzesi,Gordion Orta Kızılırmak Bölümü İç Anadolu'nun, Çankırı'dan Toroslar'a kadar uzanan, içine Kızılırmak yayını alan kısmıdır. Alan bakımından bölgenin en büyük bölümüdür. Kuzey kesimi daha engebelidir. Güney kesiminde plato ve ova düzlükleri yaygındır. Ortada ise geniş Kızılırmak platosu bulunur. Erciyes volkanik dağı bu bölümde yer alır. Tarım alanlarının oranı verimli volkanik topraklarla kaplı güney kesimden daha yüksektir. İç Anadolu'da kırsal nüfus yoğunluğunun en fazla olduğu bölümdür. Kayseri, Niğde, Nevşehir, Kırşehir, Yozgat ve Kırıkkale bölüm içinde yer alan illerdir. Bölüm İç Anadolu Bölgesi'nin orta kesiminde yer Hasan, Erciyes, Merlendiz sönmüş volkanlar kuzey daha bozok platosu geniş yer bölümde nüfus yogundur orta kızılırmak bolumunde karasal ıklım etkılıdır yazlar sıcak ve kurak kıslar ise soguk ve kar bu bölüm bozkırlarla bolumun en önemli bolumde Kayseri en büyük yerlesim bu bolumde halı, seker, meyve suyu, sucuk ve pastırma fabrikaları önemli ekonomık gelir keçisi ve koyun besiciligide yaygındır Yukarı Kızılırmak Bölümü Bu bölüm Kızılırmak'ın, Karadeniz Bölgesi ile Doğu Anadolu arasına sokulan yukarı çığırını kaplar. İç Anadolu'nun en küçük, en engebeli yükselti 1300-1650 metre arasındadır. Dağlarla kuşatılmış bir havza görünümündedir. En­gebeli olduğu için tarım alanlarının oranı daha düşüktür. Nüfusu sık, kentleşme oranı yüksektir. Bölgenin kışın en soğuk bölümü burasıdır. Bölümde Sivas ili bulunmaktadırBölgenin Genel Özellikleri Bölge, yeryüzü şekilleri bakımından sade bir görünüme sahiptir. Yer şekilleri çeşitlilik göstermez. Engebe­li araziler fazla olmadığı için, kara ve demiryolu ulaşı­mına oldukça elverişlidir. Bölgenin çoğu yerinde ge­nellikle 1000 m yükseltiye sahip düzlükler bulunur. En alçak yerleri olan Sakarya ve Kızılırmak vadilerindeki yükselti 700 m civarındadır. Bölgenin güneyinde Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan dağlar volkanik kökenli dir. Başlıcaları; Hasandağı, Karacadağ, Karadağ, Erciyes Dağı ve Melendiz Dağları'dır. Bölgedeki kıvrım dağları ise doğuda geniş bir alan kaplar. En önemlileri, Ak dağlar, Hınzır Dağı, Tecer Dağı ve Yıldız Dağları'dır. Platolar en fazla bu bölgemizde yer alır. Batıda Haymana ve Cihanbeyli, güneyde Obruk, doğu­da da Bozok Kızılırmak plâtolarıyla, Ege Bölgesi sınırı boyunca Yazılıkaya Bayat ve Doğu Anado­lu Bölgesi sınırı boyunca da Uzunyayla gibi platolara sahiptir. Tuz Gölü çevresi Türkiye'nin en büyük kapalı havzasıdır. İç Anadolu'nun bazı ovaları oldukça geniştir. Konya ovası, Türkiye'nin en büyük ovasıdır. Eski bir göl tabanıdır. Geniş ovalardan diğeri Tuz Gölü'nün gü­neyindeki Aksaray Ovası'dır. Haymana platosunun batısındaki Yukarı Sakarya Ovası da geniş alan kaplar. Küçük ovalar olan Eskişehir, Ankara, Kay­seri ve Develi ovaları, platolar arasındaki çukurluklarda yer almaktadır. İç Anadalu Bölgesi'nin Orta Kızılırmak bölümü geniş çaplıdır. Bu bölgedeki dağlar sönmüş yanar dağlardandır. Kışın yağışlı yazın ise sıcaktır. Doğal bitki örtüsü bozkırdır. Buğday, arpa ve şeker pancarı yetiştirlir. Kırıkkale'de Orta Doğu Petrol Rafinerisi ve Gölleri İç Anadolu Bölgesi'nin en önemli akarsuları Kızılırmak, Sakarya Nehri, Porsuk ve Delice çayları­dır. Bu bölge akarsuları kapalı havzada akan sel rejimli akarsulardır. İlkbahar yağışlarıyla taşar, ya­zın kuruyacak hale gelir. İç Anadolu Bölgesi'nin güney kesimleri sularını deniz­lere gönderemez. Bu nedenle kapalı havzalar geniş bir alan kaplar. Kapalı havzaların geniş olanları, Kon­ya Ovası, Tuz Gölü ve Akşehir - Eber gölleri çevre­sinde yer alır. Seyfe Gölü, Sultan Sazlığı Yaygölü gibi küçük kapalı havzalar da bulunmaktadır. İç Ana­dolu Bölgesi'nin büyük bir bölümü sularını Kızılırmak, Sakarya ve Yeşilırmak'ın kolu olan Çekerek suyu sa­yesinde Karadeniz'e gönderir. Güneydoğusundaki Uzunyayla yöresi, sularını Seyhan'ın kolu olan Zamantı suyu sayesinde Akdeniz'e gönderir. Sel rejimli akarsuların en fazla bulunduğu bölgedir. Bu göl buharlaşmanın etkisiyle yazın büyük ölçüde kurumakta­dır. Tuz Gölü, tektonik oluşumludur. Derinliği fazla de­ğildir. Gölün alanı kışın ve ilkbaharda fazla alan kapla­dığı halde, yazın buharlaşma ve beslenme yetersizli­ğinden dolayı kapladığı alan azalır. Tuz ihtiyacımızın %30'unu karşılar. Diğer önemli gölleri ise Akşehir, Eber, Ilgın Çavuşçu, Tuzla, Seyfe, Mogan ve Sultanısalak-i mekip gölleridir. Sakarya nehri üzerinde ise Sarıyar ve Gökçekaya barajları ve Bitki Örtüsü Bölgenin çevresi yüksek dağlarla çevrili olduğundan, denizlerin nemli ılıman havası bölgeye sokulamaz. Bu nedenle bölgede, yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı karasal iklim hakimdir. Bölge­de, doğuya doğru gidildikçe yüksekliğin artmasına bağlı olarak karasallık derecesi artar ve kış sıcak­lıkları çok düşük değerlere ulaşır. İç Anadolu, ülkemizin en az yağış alan bölgesi­dir. Ortalama yağış 400 mm civarındadır. Bölge, en fazla yağışı ilkbahar aylarında sağanak halinde alır. En kurak mevsim yazdır. Yazların kurak olması ve yaz kuraklığının erken başlaması sebze türü bitkiler üzerinde olumsuz etki yapar. Bölgenin ve ülkemizin en az yağışlı yeri Tuz Gölü çevresidir320 mm. Yağışların azlığı bölgenin deniz etkisine kapalı olmasından kaynaklanmaktadır. Denizden gelen nemli hava kütlesi, nemini, dağların denize bakan yamaçlarında yağış halinde bırakır. İç Anadolu Bölgesi'ne doğru eserken artık kurudur. Bölgede görülen yağışlar konveksiyonel ve cephe­sel kökenlidir. Kırkikindi adı da verilen konveksiyonel yağışlar İlkbaharda yaygındır. Bozkır, ilkbahar yağmurlarıyla yeşeren, birkaç ay yeşil kalan, yaz sıcaklığı ile sararan ot topluluğudur. İç Anadolu Bölgesi ülkemiz ormanlarının %7 sini kaplayarak bölgeler arasında 6. sırada yer alır. Ovaları şunlardır Kayseri, Konya, Ereğli, Aksaray, Sakarya, Eskişehir, Ankara, Develi, Nevşehir, Kırşehir, ve Hayvancılık Bölge ekonomisinin temeli tarıma dayanır. Ekili - dikili alanların oranı bakımından Marmara Bölgesi'nden sonra ikinci sırada yer alır. Çalışan nüfusun büyük bir kısmı tarımla uğraşır. Türkiye'nin en önemli tahıl üretim bölgesidir. İklimin yarı kurak karakterine rağmen, çok geniş alanlar tarıma ayrılır. Bölgenin tarımı iklim şartlarına bağlıdır. Özellikle ilkbahar yağışlarının yetersizliği veya gecikmesi, tahıl üretiminde önemli dalgalanmalar meydana getirir, iklim yarı kurak olduğu için nadas ihtiyacı duyulur. Tarımın en önemli problemi sulamadır. Bu amaçla büyük sulama kanallarının barajların yapılması ve yeraltı suyundan yararlanılması gerekir. Ekonominin temeli tarım ve hayvancılığa dayanır. Türkiye'de ulusal gelirin %20'sini bu bölge sağlamaktadır. Bölgede küçük baş hayvancılık ön plandadır... Tarım ürünleri içinde tahıllar başta gelir. Türkiye genelinde tahıla ayrılan toprakların yarıya yakını bu bölgededir. Yer şekilleri ve iklim koşulları tahıl tarımını öne çıkarır. Düzlüklerin geniş yer kapla­ması makineli tarımı kolaylaştırmıştır. Bölgenin sulanabilen bölümlerinde şeker pancarı tarımı yapılır. Buğday, şeker pancarı ve elmanın en fazla üretildiği bölgedir. Şeker pancarının özellikle Konya, Ankara, Eskişehir, Kayseri ve Niğ­de gibi şeker fabrikalarının bulunduğu yerlerde ekimi yapılır. İlkbahar yağışı ve yaz kuraklığı tahıla uygun ortamı oluşturmuştur. Türkiye'nin tahıl ambarıdır. Sulanabilen arazinin azlığı buğday ekim alanlarının ge­niş olmasına yol açmıştır. Bölgede buğday nadas yöntemiyle yetiştirilir. Alan bakımından nadasa bı­rakılan toprakların en fazla olduğu Zenginlikleri Bölgenin önemli yeraltı zenginlikleri, linyit, krom, lületaşı, tuz ve bor mineralleridir. Krom Sivas, Eskişehir ve Kayseri'de çıkarılır. Kayatuzu Kırşehir ve Çankırı dolaylarında çıkarılır. Linyit Sivas'ta çıkarılır. Çinko ve Demir Sivas ve Ereğli'de çıkartılır. Civa Konya Sarayönü'nde çıkartılır. TuzTuz Gölü'nden elde Sivas ve Tunceli dolaylarında çıkartılır. LületaşıEskişehir'de çıkarılmaktadır. Hediyelik eşya yapımında kullanılır. Bor mineralleriNeredeyse bütün bölgede çıkartılmaktadır. Sanayi Sivas'ta Lokomotif, besin, motor, çimento ve inşaat malzemeleri sanayii ile devlet demir yollarının tren, vagon imalatı yapan TÜDEMŞAŞ fabrikası vardır. Uşak'taşeker fabrikası bulunur. Ankara'da Dokuma, besin, tarım araçları, çimento ve mobilya sanayii, Konya'da Tarım araçları, besin, motor, çime nto, süt ürünleri ve inşaat malzemeleri sanayii, Çumra Şeker Fabrikasıtam teşekküllü Kayseri'de Halıcılık, meyve suyu, pamuklu dokuma, pastırma ve sucuk üretim merkezleri Kırıkkale'de Orta Anadolu petrol rafinerisi, silah fabrikası, demir-çelik endüstrisi Eskişehir'de Besin, yem, çimento endüstrisi ile devlet demir yollarının bakım tesisleri ve Yerleşme İç Anadolu Bölgesi, 1997 nüfus sayımına göre yaklaşık 10,5 milyon kişilik nüfus büyüklüğüyle Marmara Bölgesi'nden sonra ikinci sırayı alır. Bu bölgenin nüfus yoğunluğu 64 kişi/km² dir. 1997 yılına göre, Türkiye'nin ortalama nüfus yoğunluğu 81 kişi/km² İç üfusu, bölgenin doğal koşulları­nın etkisine bağlı olarak, daha çok komşu bölgelere yakın yerlerdeki dağ eteklerinde yoğunlaşır. Bunun nedeni, sözü edilen kesimlerin daha yağışlı olması ve su kaynaklarının bol olmasıdır. Bölgedeki ovaların aldığı yağışın az olması, nüfuslanma ve yerleşmeyi engellemiştir. Düz ovalık ke­simde nüfus yoğunluğu dağ eteklerine göre azdır. Bölgede Toplu yerleşme görülür...Nedeni su kaynaklarının yetersiz olması ve tarım arazilerinin çok geniş alan kaplaması... Toplu köy niteliğindeki kırsal yerleşme birimleri ile kentler dağ etekleri boyunca dizilidir. Bölge nüfusu­nun %62'si, nüfusu fazla olan ve kent sayılan yerleşme birimlerinde yaşamaktadır. Tarım alanları geniş olmasına karşın nüfusun %38,44'ü kırsal kesimde yaşar. Tarım alanlarının geniş olması, tarımsal nüfus yoğunluğunun düşük olmasına yol açar. Nüfusun dağılışı, yağış dağılışına benzerlik gösterir. Bölgede en fazla nüfuslanmış bölüm, Yukarı Sakarya'dır. Bu bölümün yoğun nüfuslanmasında, endüstri faaliyetleri ile Ankara'nın başkent olması önemli rol oynar. Konya ve Tuz Gölü civarları nüfus yoğunluğunun az olduğu yerlerdir.

7 iklim 7 bölge iç anadolu